Huidig project
De tekst bestaat uit fragmenten uit de bijna tweeduizend jaar oude schelmenroman Satyricon van Petronius Arbiter, en twee liefdesgedichten van dezelfde schrijver.
Petronius was opperceremoniemeester aan
het hof van keizer Nero. Hij had de sympathie en het vertrouwen van de
keizer en maakte daardoor de machtige Tigellinus afgunstig. Tigellinus
beschuldigde hem van vriendschappelijk banden met een tegen Nero gerichte
samenzwering (65 na Christus). Petronius wachtte zijn veroordeling niet
af, maar pleegde zelfmoord. Voordat hij stierf schreef hij alle schanddaden
van de wrede tiran op.
Petronius schreef Satyricon over drie avonturiers : "de
verteller", "de onvermoeibare'' en "het
buurjongetje''. In een van de fragmenten zijn ze te gast bij Trimalchio.
Trimalchio is een vrijgelaten slaaf die zeer rijk is en elke gelegenheid
aangrijpt om over zijn vermogen op te scheppen. Hij woont in een half-Griekse
stad aan de golf van Napels.
Trimalchio geeft een feest, waarbij hij, om op te scheppen over
zijn rijkdom en zijn wapenfeiten, aan de gasten zijn testament voorleest,
en bovendien omschrijft hoe zijn grafmonument er uit moet zien. Doordat
Trimalchio de wijn rijkelijk laat vloeien, wordt de stemming almaar dronkener
en somberder.
Twee keer wordt de brallige stemming onderbroken: halverwege het stuk,
en aan het eind. De twee liefdesliederen, teder, erotisch en vol doodsverlangen,
laten vermoeden dat de oude, rijke opschepper Trimalchio ooit jong en
verliefd is geweest.
Testamentum Trimalchionis werd geschreven op verzoek van Kamerkoor VENUS, en is opgedragen aan Peter Dijkstra.
Bart Visman
